هیچ...!

هیچ بارانی نمی بارد / مگر صفا دهد.

هیچ گلی جوانه نمی زند / مگر هدیه دهد.

هیچ خاطره ای زنده نمی ماند/ مگر شیرین باشد .

هیچ لبخندی نیست / مگر شادی بیاورد.

و هیچ بهاری نمی آید / مگر سال دیگری درپیش باشد .

پس بگذار باران شوق برزندگی ات ببارد/ تا روحت را صفا دهد.

گلهای عشق در دلت جوانه زنند/ تا آنها را به دیگران هدیه کنی.

خاطراتت قشنگ باشند تا همواره به یادشان بیاوری.

لبخند بر لبانت نقش بندد تا شادی را بیفشانی .

وبهار بیاید تا بدانی بازهم فرصت بودن هست...